بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ١
Kur të dridhet Toka me tronditjen e saj (të fundit),
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ٢
kur të nxjerrë barrët nga brendia e saj
418 Pra, kur të nxjerrë kufomat e të vdekurve që janë varrosur në të.
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ٣
e njeriu të thotë: “Ç’po i ndodh asaj?!”
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ٤
Atë Ditë ajo do të tregojë lajmet e saj,
419 Ashtu si të gjitha krijesat, edhe Toka do të dëshmojë për veprat e njerëzve.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ٥
sepse Zoti yt e ka frymëzuar atë.
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ٦
Atë Ditë njerëzit do të paraqiten grupe-grupe, që t’u tregohen veprat e tyre:
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ٧
kush ka bërë ndonjë të mirë, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë,
وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ٨
e kush ka bërë ndonjë të keqe, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë.
420 Profeti Muhamed (a.s.) ka thënë se dy vargjet përmbyllëse të kësaj sureje janë më frikësueset e të gjithë Kuranit.